سؤال۲۹- یکی از شبهات که اخیراً مطرح شده این است‌که امیر المؤمنین علیه السّلام در روز نحس به دنیا آمده‌اند.
آیا ولادت حضرت امیرالمؤمنین علیّ بن ابی طالب علیه‌السّلام در ۱۳ رجب بوده است یا خیر؟
جواب- عالم بزرگوار علامه فتونی شریف ابوالحسن بن محمّد طاهر عاملی متوفای به سال۱۱۳۸ جدّ صاحب «کتاب جواهر الکلام في شرح شرایع الإسلام» در کتاب گران‌سنگ «ضیاء العالمین في بیان إمامة الأئمّة المصطفین علیهم السّلام» جلد۴ صفحه۳۴۹ الی۳۵۶ جواب تحقیقی و تفصیلی را داده و خلاصه آن به ضمیمه اضافاتی از ما چنین است:
مشهور آن است‌که آن حضرت در روز سیزده رجب به دنیا آمده و این قول و بقیه اقوال از شخصی به نام عتّاب بن أسید بن أبي العیص بن أمیّة بن عبد شمس بن عبد مناف روایت و گرفته شده و به او برمی‌گردند، سپس میان مخالف و مؤالف مشهور گشته است.
دیگر اقوال:
۱- این‌که شب یک‌شنبه بیست و سوم رجب.[i]
۲- بیست و سوم ماه شعبان.[ii]
۳- در ماه رمضان بوده.[iii]
و هیچ‌کدام از این‌ها را دلیل و اعتمادی نیست، و همه آن‌ها خبر است و از معصومین علیهم السّلام نیست.
سیزدهم رجب خبری است‌که عتّاب بن أسید اموی نقل می‌کند، حال او نزد طائفه امامیّه معلوم است، او بر شهر مکّه امیر بود تا زمان شهادت رسول الله صلّی الله علیه و آله و ابوبکر نیز او را در مقامش باقی گذاشت و در روز مرگ ابوبکر فوت نمود. پسر او نیز مجاهر به عداوت و دشمنی امیرالمؤمنین علیّ علیه السّلام بوده، که در روز جنگ جمل همراه با عائشه بود و کشته شد. و از واضحات است‌که چنین کسی مورد اعتماد نیست هرچند که ولادت حضرت را در داخل خانه خدا ذکر نموده باشد، زیرا این مطلب در منظر عام بوده و قابل انکار نیست.
و صواب و قول درست آن است‌که شیخ طوسی قدّس‌سرّه در کتاب شریف «مصباح المتهجّد و سلاح المتعبّد في أعمال السّنة» از کتاب راوی ثقه و جلیل صفوان بن مهران جمّال نقل می‌کند و او در کتاب خود از امام جعفر صادق علیه السّلام نقل کرده که فرمود:
«وُلِدَ أَميرُ الْمُؤْمِنينَ عَلَیْهِ‌السَّلامُ في يَوْمِ الْأَحَدِ لِسَبْعٍ خَلَوْنَ مِنْ شَعْبانَ».[iv]
امیر المؤمنین علیه‌السّلام در روز یک‌شنبه هفتم ماه شعبان متولد شدند.
و صریح روایت صفوان است‌که میلاد حضرت در هفتم ماه شعبان بوده و قابل رد نیست.
طریق شیخ طوسی قدّس‌سرّه به کتاب صفوان در «الفهرست – فهرست کتب الشّیعة و اصولهم و أسماء المصنّفین و أصحاب الأصول»: «أخبرنا ابن أبي جیّد، عن إبن الولید، عن الصّفّار، عن السّنديّ بن محمّد، عن صفوان» صحیح است.[v]
دیگر این‌که شیخ الطّائفة الحقّة طوسی قدّس‌سرّه این حدیث شریف را در کتاب شریف «مصباح التمهجّد»، که برای عمل شیعیان تألیف شده آورده، و این می‌رساند که مورد قبول و تاکید وی بوده است.
وجوه وثاقت صفوان بن مهران الجمّال:
۱) شیخ نجاشی قدّس‌سرّه صفوان را توثیق نموده و می‌نویسد: وی صاحب کتاب است.[vi]
۲) شیخ مفید قدّس‌سرّه در «الإرشاد» وی را از شیوخ و خواصّ اصحاب امام صادق علیه‌السّلام و از ثقات فقهاء صالح برشمرده که به امام موسی کاظم علیه‌السّلام تصریح نموده‌اند (یعنی واقفی نبوده و در اعتقاد مستقیم است).
۳) شیخ طوسی قدّس‌سرّه او را از اصحاب امام صادق علیه‌السّلام و صاحب کتاب ذکر نموده است.
۴) در طریق المزار‌الکبیر، ابن‌المشهدیّ قدّس‌سرّه واقع شده، وی در اوّل کتاب راویان کتاب را توثیق عام نموده است.
۵) از جمله مشایخ ثقات است، و اجلّاء از ثقات و فقهاء و روات که برخی نیز از اصحاب اجماع هستند و جز از ثقات روایت نمی‌کنند، از او روایت نقل کرده‌اند مانند: ابن ابی عمیر، احمد بن محمّد بن ابی‌نصر، صفوان بن یحیی، حسن بن علیّ بن فضّال، حسن بن محبوب و یونس بن عبد الرّحمان.
نکاتی لازم به ذکر:
شیخ الطّائفة الحقّة طوسی قدّس سرّه الشّریف کتاب «مصباح المتهجّد و سلاح المتعبّد في أعمال السّنة» را که از نام آن معلوم است برای عمل مؤمنین تألیف فرموده و نه کتابی علمی برای اهل علم مانند کتاب «الخلاف» و «المبسوط» و غیر آن‌ها و در این کتاب شریف حدیثی را که صحیح برای عمل می‌دانسته ذکر فرموده است.
این کتاب شریف در طی ده قرن گذشته محلّ توجه عام و خاص بوده و به آن عمل می‌شده و نسخه‌های فراوانی از آن در بلاد‌اسلامی و غیر آن‌ها موجود است.
نظر به اهمّیّت این کتاب شریف بسیاری از فقهاء و محدّثین آن‌را شرح و تتمیم و ترجمه و یا اختیار نموده و برخی مانند شیخ طوسی و علامه حلّی آن‌را مختصر کرده‌اند.
و شیخ شهید محمّد بن مکّی عاملی قدّس سرّه الشّریف در کتاب شریف «الدّروس الشّرعیّة في فقه الإمامیّة» جلد۲ صفحه۶ فرموده:
… و روي سابع شعبان، بعد مولد رسول‌اللّٰه صلّى اللّٰه عليه و آله بثلاثين سنة.[vii]
و اقوال و اخبار غیر معصومیّه اعتبار ندارند، و اجماعی و تواتری نیز در کار نیست، و اخبار مخالفین و کتب آن‌ها نزد ما معتبر نیستند، و آن‌چه در کتاب التهذیب آمده کلام شیخ مفید در المقنعه است و التهذیب شرح آن است و از شیخ طوسی نیست و آن‌هم خبر است و نه حدیث و غلط مشهور است، و بقیه مصادر شیعه نیز که آورده‌اند چنین است.
و دلایل دیگر:
- فرزندان هر مردی داناترند به مولد پدران خود، و از اهل بیت جز این قول نقل نشده و دیگر اقوال از مخالفین و اجانب است.
- ۲. روایت در مذمّت روز۱۳ و کسی‌که در آن روز به دنیا بیاید (شوم است) آمده است.
و صریح قرآن است‌که برخی ایّام نحس هستند:
«إِنّا أَݥرْسَلْنا عَلَيْهِمْ ريحاً صَرْصَراً في یَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ».[viii]
همانا ما در روزهايى شوم بادى سرد فرستاديم.
«فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ ريحاً صَرْصَراً في أَیّامٍ نَحِساتٍ … ».[ix]
پس ما بر آن‌ها بادى بسيار سرد در روز شومى ديرپا فرستاديم… .
و روایاتی درباره نحس بودن روز سیزدهم و شوم بودن کسی که در آن روز زاده شود آمده که ملاحظه می‌کنید.[x]
۳ .در دعای مشهور از حضرت بقیّة الله سلام الله علیه و عجّل الله فرجه درباره دو مولود در ماه رجب چنین آمده:
«الّٰلهُمَّ إِنّي أَسْأَلُكَ بِالْمَوْلودَیْنِ في رَجَبٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيّݬݬٍ الثّاني وَ ابْنِهِ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْمُنْتَجَبِ … ».[xi]
بدیهی است‌که اگر ولادت امیرالمؤمنین علیه السّلام در این ماه بود، حتماً امام زمان علیه السّلام در این دعا ذکر می‌فرمود، و سخن حضرت که دو مولود این ماه امام محمّد جواد و علیّ هادی علیهما السّلام است، معنا نداشت.
- ۴. از بعضی از روایات و اخبار به ظهور می‌رسد که مادر حضرت در ۲۰ ذی‌الحجّة الحرام به حضرت باردار شدند و این‌که در نه ماهگی وضع حمل نمودند، پس به یقین ولادت حضرت بعد از ماه رجب بود است.
- ۵. روایت مفصّلی به سندهای عدیده از ائمّه علیهم‌السّلام و از غیر آنان به صراحت آمده که دلالت می‌کند بر این‌که ولادت حضرت در دهه اوّل ماه بوده بلکه ممکن است از آن روایات استفاده شود آن ماه، ماه شعبان بوده است.
و در زیارتی که روایت شده که حضرت ولیّ‌عصر عجّل الله فرجه الشّریف با آن امیرالمؤمنین علیه السّلام را زیارت نموده آمده است:
«السَّلامُ عَلَى الشَّجَرَةِ النَّبَوِيَّةِ، … يا مَوْلايَ يا أَميرَ الْمُؤْمِنينَ! هٰذا يَوْمُ الْأَحَدِ وَ هُوَ يَوْمُكَ وَ بِاسْمِكَ، وَ أَنَا ضَيْفُكَ فيهِ وَ جارُكَ، … ».[xii]
از مؤیّدین حدیث صفوان:
علامه جلیل شیخ احمد بن الشّیخ صالح آل‌طوق القطیفیّ، متوفی بعد از سال۱۲۴۵ در «الرّسالة التّاسعة عشر، رسائل آل‌طوق القطیفیّ» جلد۴ صفحه۴۹ فصل۲ نوشته:
و لکن روی الشّیخ في المصباح عن صفوان الجمّال، عن أبي عبدالله سلام الله علیه قال: ولد أمیر المؤمنین علیه السّلام في یوم الأحد لسبع خلون من شعبان. و الظّاهر أنّ طریق الشّیخ إلی صفوان صحیح، و ظاهر بعض أکابر المعاصرین العمل بظاهرها.
و می‌گوید:
و الأصحّ عندي أنّه علیه السّلام ولد یوم الأحد سابع شعبان، و الرّوایة به صحیحة؛ لأنّ الشّیخ رواها في المصباح عن صفوان بن مهران، و طریقه إلیه صحیح، و هو ثقة جلیل … .
ایشان تصریح دارد به صحّت سند و این‌که بزرگان از معاصرینش به ظاهر حدیث صفوان از امام صادق علیه السّلام عمل می‌کنند.
و علامه ابوصالح محمّد المهدیّ ابن بهاء الدّین محمّد ملقّب به صالح بن الشّیخ معتوق بن عبد الحمید الفتونیّ العاملیّ النّباطیّ النجفیّ النّسّابه، متوفی۱۱۸۳ هجری قمری، صاحب کتاب «حدیقة النّسب» چنین سروده:
مَوْلِدُهُ الْجُمُعَةُ یَوْمَ السّابݬِعِ * في شَهْرِ شَعْبانَ بِبَیْتِ الصّانِعِ
وَ قَدْ خَلَتْ مِنْهُ ثَلاثونَ سَنَه * مِنْ مَوْلِدِ النَّبِيِّ فَاعْلَمْ سُنَنَه
شیخ حسن بن محمّد بن علیّ بن محمّد تقی بن بهاء الدّین فتونی همدانی آملی حائری در قصیده‌ای که به سال۱۲۷۸ هجری قمری در تاریخ ائمّه هدی‌علیهم‌السّلام سروده، و آن‌را «دوحة‌المهديّ» نامیده، چنین می‌گوید:
و في ضُحَی الْجُمُعَةِ قَدْ تَوَلَّدا * مُطَهَّراً مُکَرَّماً مُسَدَّداً
وَ کانَ ذا في کَعْبَةِ الرَّحْمانِ * لِسَبْعَةٍ خَلَوْنَ مِنْ شَعْبانِ[xiii]
به روز جمعه به هنگام ظهر، آن مولود پاک و کریم و نیرومند دیده به جهان گشود
این درخشش در خانه کعبه * هفت روز گذشته از شعبان بود.
به همین مقدار در این‌جا اکتفا می‌شود.
لازم به ذکر است
اقامه مجالس اِحیای امر اهل‌بیت خاصّه امیر المؤمنین علیهم السّلام در هر زمانی و از آن‌ها روز سیزدهم ماه رجب و ذکر فضائل آنان در چنین روزی نه تنها مانعی ندارد که اجر و ثواب دارد، لکن بدانیم از ظلم‌هایی که بر این خاندان رفته این است‌که سخن صریح امام معصوم درباره تاریخ دقیق میلاد آن‌حضرت کنار گذاشته شده و معمول نیست و تاریخی جعلی که منشأ آن خبری از یکی از امویان که از دشمنان آن‌حضرت بوده‌اند، میان شیعیان مشهور و معمول گشته است، بایسته است در این امر نیز به فرمایش امام معصوم جعفر صادق علیه السّلام عمل کنیم و روز ولادت واقعی حضرت را به ذکر فضائل و مناقب آن حضرت اِحیاء نموده و قلب قلب عالم موجود را شاد نماییم. از ذات الله تبارک و تعالی می‌خواهیم به ارادت‌مندان امیرالمؤمنین علیّ بن ابی‌طالب علیه السّلام بصیرت بیشتر عنایت کند و توفیق پیروی از اهل‌بیت عصمت و طهارت علیهم السّلام را در همه چیز عطا فرماید.
[i]– مطالب السّؤول: ص۶۳ و مسارّ الشّیعة.
[ii]– بحار الأنوار: ج۳۵ ص۷ خ۱۰٫
[iii]– کنز الفوائد: ج۱ ص۲۵۵٫
[iv]– مصباح‌المتهجّد و سلاح‌المتعبّد: ج۲ ص۸۵۲- روى صفوان الجمّال، عن أبي‌عبدالله جعفر بن محمّد علیهما السّلام قال: «وُلِدَ أَميرُ الْمُؤْمِنينَ عَلَیْهِ السَّلامُ في يَوْمِ الْأَحَدِ لِسَبْعٍ خَلَوْنَ مِنْ شَعْبانَ».
[v]– الفهرست رقم۳۵۷٫
[vi]– الفهرست رقم۵۲۵٫
[vii]– از او: مرآة العقول: ج۵ ص۲۷۶ و بحار الأنوار: ج۳۵ ص۷ ب۱ و ج ص۳۸۳ ب۵ و الحدائق النّاضرة في أحکام العترة الطّاهرة: ج۱۷ ص۴۳۳ و كشف الغطاء عن مبهمات الشّريعة الغرّاء: ص۱۲و جواهر الکلام في شرح شرائع الإسلام: ج۲۰ ص۸۹٫
[viii]– سوره (۵۴) القمر آیه۲۰٫
[ix]– سوره (۴۱) فصّلت آیه۱۷٫
[x]– مكارم الأخلاق: ص۴۷۴ فصل۶عن الصّادق علیه السّلام: «… الثّالِثَ عَشَرَ يَوْمُ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ فَاتَّقُوا فيهِ جَميعَ الْأَعْمالِ … ».
الدّروع الواقية، سیّد عليّ بن طاووس: ص۲۶۲ فصل۲۳ – حدّثنا أبو نصر محمّد بن أحمد بن حمدون الواسطيّ قال: حدّثنا أبو الفرج محمّد بن عليّ القنانيّ قال: حدّثنا أحمد بن محمّد بن موسی قال: محمّد بن عليّ بن معمر الکوفيّ قال: حدّثنا عليّ بم محمّد الزّاهد قال: حدّثنا عاصم بن حمید قال: قال جعفر بن محمّد صلوات الله علیه و قد سئل عن إختیارات الأیّام فقال: «… (الْيَوْمُ الثّالِثَ عَشَرَ مِنَ الشَّهْرِ) يَوْمٌ نَحْسٌ، وَ هُوَ يَوْمٌ سُوءٌ، فَاتَّقِ فيهِ السُّلْطانَ أَوْ عُمّالَهُ وَ غَيْرَ ذٰلِكَ، وَ لا تَطْلُبَنَّ فيهِ حاجَةً أَصْلاً … ».
وسائل الشّيعة: ج۱۱ ص۴۰۰ ب۲۷ ح۱۵۱۰۹- ۲- عليّ بن موسى بن جعفر بن طاوس في كتاب الدّروع الواقية بإسناده عن الشيخ أبي جعفر الطّوسيّ، عن جماعة، عن أبي المفضّل محمّد بن عبد الله بن المطّلب الشيبانيّ- و ذكر أنّه كثير الرّواية حسن الحفظ- ، عن محمّد بن معقل بن وضّاح العجليّ، عن محمّد بن الحسن بن بنت إلياس، عن أبيه، عن صدقة بن غزوان، عن أخيه سعيد بن غزوان، عن يونس بن ظبيان، عن أبي عبد الله جعفر بن محمّد الصّادق علیه‌السّلام أنّه ذكر لهم إختيارات الأيّام إلى أن قال: «… الثّالِثَ عَشَرَ يَوْمُ نَحْسٍ يُكْرَهُ في كُلِّ أَمْرٍ وَ يُتَّقىٰ فيهِ الْمُنازَعاتُ وَ الْحُكُومَةُ وَ لِقاءُ السُّلْطانِ وَ غَيْرُهُ وَ لا‌يُدْهَنُ فيهِ الرَّأْسُ وَ لا يُحْلَقُ الشَّعْرُ وَ مَنْ ضَلَّ أَوْ هَرَبَ فيهِ سَلِمَ … ».
بحار الأنوار: ج۵۶ ص۹۶ ب۲۲ ح۱- أقول: رأیت في بعض الکتب المعتبرة روی فضل الله بن عليّ بن عبید الله بن محمّد بن عبد الله بن محمّد بن محمّد بن عبید الله بن الحسین بن عليّ بن محمّد بن الحسن بن جعفر بن الحسن بن الحسن بن عليّ بن أبي طالب تولّاه الله في الدّارین بالحسنی، عن أبي عبد الله جعفر بن محمّد بن أحمد بن العبّاس الدوریستيّ، عن أبي محمّد جعفر بن أحمد بن عليّ المونسيّ القمّيّ، عن عليّ بن بلال، عن أحمد بن محمّد بن یوسف، عن حبیب الخیر، عن محمّد بن الحسین الصّائغ، عن أبیه، عن معلّی بن خنیس قال: دخلت علی الصّادق جعفر بن محمّد علیه السّلام: «… الثّالِثَ عَشَرَ تيرْرُوزُ اسْمُ الْمَلَكِ الْمُوَكَّلِ بِالنُّجُومِ يَقُولُ الْفُرْسُ إِنَّهُ يَوْمٌ ثَقيلٌ شُؤْمِيٌّ جِدّاً وَ يَقُولُ الصّادِقُ: إِنَّهُ يَوْمُ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ فَاتَّقُوهُ في جَميعِ الْأَعْمالِ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَ لا تَقْصِدُوا وَ لا تَطْلُبُوا فيهِ الْحاجَةَ أَصْلاً وَ لا تَدْخُلُوا فيهِ عَلَى السُّلْطانِ وَ غَيْرِهِ جُهْدَكُمْ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظيمِ … ».
بحار الأنوار: ج۵۶ ص۱۰۲ ب۲۲ ح۴- و أقول: وجدت في بعض کتب المنجّمین مرویاً عن مولانا الصّادق علیه السّلام في أیّام شهور الفرس: « … الثّالِثَ عَشَرَ تيرُ اسْمُ مَلَكٍ مُوَكَّلٍ بِالْكَواكِبِ يَوْمُ نَحْسٍ يَصْلُحُ لِمُجالَسَةِ أَهْلِ الصَّلاحِ وَ الإِشْتِغالِ بِالدُّعاءِ وَ لْيَحْذَرْ فيهِ جَميعَ الْأَعْمالِ لا سِيَّما لِقاءَ الْأَكابِرِ … ».
بحار الأنوار: ج۵۶ ص۱۰۵ ب۲۲ح۵- روایة أخری روی أبونصر یحیی بن جریر التکریتيّ في کتاب المختار في الإختیارات عن أبي الحسن القاریء عن الحسن بن أحمد بن روح، عن محمّد بن إبراهیم، عن أبي عبد الله جعفر بن محمّد علیه‌السّلام أنّه قال: «… الْيَوْمُ الثّالِثَ عَشَرَ نَحْسٌ رَديءٌ فَتَوَقَّ فيهِ لِقاءَ السُّلْطانِ وَ غَيْرَهُ وَ احْذَرْ فيهِ الرَّمْيَ فَإِنَّهُ مَشُومٌ … ».
بحار الأنوار: ج۵۶ ص۱۰۸ ب۲۲ ح۶- أقول: و قد روي أیضاً في بعض الکتب عن الصّادق علیه السّلام إختیارات أیّام شهور الفرس علی وجه آخر هکذا: «… الثّالِثَ عَشَرَ تيرٌ سَعْدٌ في فَرْوَرْدينَ وَ أُرْدِيبِهِشْتَ نَحْسٌ في تيرٍ وَسَطٌ في سائِرِ الشُّهُورِ … ».
مستدرك الوسائل: ج۸ ص۱۴۶ ب۲۱ ح۹۲۵۳- السّیّد أبوالقاسم عليّ بن رضيّ الدین عليّ بن طاوس في زوائد الفوائد، عن الصّادق علیه السّلام أنّه قال: «… الثّالِثَ عَشَرَ يَوْمٌ نَحْسٌ فيهِ هَلَكَ ابْنُ نُوحٍ عَلَیْهِ السَّلامُ وَ امْرَأَةُ لُوطٍ وَ هُوَ يَوْمٌ مَذْمُومٌ في كُلِّ حالٍ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّهِ وَ مَنْ وُلِدَ فيهِ كانَ مَشْئُوماً عَسيرَ الرِّزْقِ كَثيرَ الْحِقْدِ نَكِدَ الْخُلُقِ وَ مَنْ مَرِضَ فيهِ أَوْ في لَيْلَتِهِ يُخافُ عَلَيْهِ.و الله أعلم. و في روایة أخری: تُتَّقىٰ فيهِ الْمُنازَعاتُ وَ لِقاءُ السَّلاطينِ وَ الْحُكُوماتُ وَ حَلْقُ الرَّأْسِ وَ دُهْنُ الشَّعْرِ وَ مَنْ هَرَبَ فيهِ سَلِمَ وَ إِنْ وُلِدَ فيهِ ذَكَرٌ لَمْ يَعِش … ». و سفينة البحار: ج۸ ص۷۶۸ «… اليوم الثّالث عشر: يوم نحس فاتّق فيه المنازعة و لقاء السّلطان و كلّ أمر، و لا تدّهن فيه رأساً و لا‌تحلق فيه شعراً و من ضلّ فيه أو هرب سلم، و من مرض فيه أجهد و المولود فيه ذكر إنّه لا يعيش».
[xi]– مصباح المتهجّد: ص۸۰۵ قال ابن عيّاش: و خرج إلى أهلي على يد الشيخ الكبير أبي القاسم رضي الله عنه في مقامه عندهم هذا الدعاء في أيّام رجب:… . و الإقبال بالأعمال الحسنة: ج۳ ص۲۱۵ الفصل۲۳ و من الدعوات كلّ يوم من رجب، ما رويناه أيضاً عن جدّي أبي جعفر الطوسيّ قدّس الله روحه، فقال: قال ابن عيّاش: و خرج إلى أهلي على يد الشيخ أبي القاسم رضي الله عنه في مقامه عندهم هذا الدعاء في أيّام رجب:. البلد الأمين و الدّرع الحصين: ص۱۸۰ و المصباح للكفعمي (جنّة الأمان الواقية): ص۵۳۰ و بحار الأنوار: ج۵۰ ص۱۴ ب۱ ح۱۴- عن المصباحين، و بحار الأنوار: ج۵۰ ص۱۱۶ ب۱ ح۵ و ج۹۵ ص۳۹۴ ب۲۳ عن المتهجّد، و زاد المعاد – مفتاح الجنان، العلّامة محمّد باقر المجلسيّ: ص۱۷ الفصل۳ قال: و روى الشّيخ الطوسيّ و السّيّد و آخرون بسند معتبر عن الإمام صاحب الزمان أنّه من السّنّة أن يقرأ هذا الدعاء في كلّ يوم من أيّام رجب، و رياض الأبرار في مناقب الأئمّة الأطهار، السّیّد نعمة الله الجزائريّ: ج۲ ص۴۳۹ الفصل۱ از المتهجّد.
[xii] – جمال الأسبوع بكمال العمل المشروع: ص۳۱- زيارة أمير المؤمنين علیه السّلام برواية من شاهد صاحب الزّمان علیه السّلام و هو يزور بها في اليقظة لا في النّوم يوم الأحد و هو يوم أمير المؤمنين علیه السّلام: السَّلامُ عَلَى الشَّجَرَةِ النَّبَوِيَّةِ، وَ الدَّوْحَةِ الْهاشِمِيَّةِ الْمُضيئَةِ، الْمُثْمِرَةِ بِالنُّبُوَّةِ، الْمُونِقَةِ بِالْإِمامَةِ، وَ عَلىٰ ضَجيعَيْكَ آدَمَ وَ نُوحٍ عَلَیْهِمَا السَّلامُ. السَّلامُ عَلَيْكَ وَ عَلىٰ أَهْلِ بَيْتِكَ الطَّيِّبينَ الطّاهِرينَ. السَّلامُ عَلَيْكَ وَ عَلَى الْمَلائِكَةِ الْمُحْدِقينَ بِكَ وَ الْحافّينَ بِقَبْرِكَ. يا مَوْلايَ يا أَميرَ الْمُؤْمِنينَ! هٰذا يَوْمُ الْأَحَدِ وَ هُوَ يَوْمُكَ وَ بِاسْمِكَ، وَ أَنَا ضَيْفُكَ فيهِ وَ جارُكَ، فَأَضِفْني يا مَوْلايَ، وَ أَجِرْني، فَإِنَّكَ كَريمٌ تُحِبُّ الضِّيافَةَ، وَ مَأْمُورٌ بِالْإِجارَةِ، فَافْعَلْ ما رَغِبْتُ إِلَيْكَ فيهِ، وَ رَجَوْتُهُ مِنْكَ، بِمَنْزِلَتِكَ وَ آلِ‌بَيْتِكَ عِنْدَ اللهِ، وَ مَنْزِلَتِهِ عِنْدَكُمْ، وَ بِحَقِّ ابْنِ عَمِّكَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ وَ عَلَيْهِمْ أَجْمَعينَ.
[xiii] – مولود کعبه، علّامه اردوبادی، ترجمه عیسی اهری: ص۱۵۸٫
آیت الله شیخ حیدر تربتی کربلائی
