سؤال- روایتی در بحار‌الأنوار از امیر‌المؤمنین علیه‌السلام آمده: و سافرت مع رسول‌الله صلّی اللّه علیه و آله و سلّم ليس له خادم غيري، و كان له لحاف ليس له لحاف غيره و معه عائشة و كان رسول‌الله ينام بيني و بين عائشة، ليس علينا ثلاثتنا لحاف غيره فإذا قام إلى صلاة الليل يخط بيده اللحاف من وسطه بيني و بين عایشه . (کتاب سلیم بن قیس الهلالی صفحه٨١٤)- من با رسول اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم به سفر رفتم و عایشه هم همراه رسول اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم بود و تنها خدمتگذار رسول اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم من بودم و یک لحاف هم بیشتر نداشتیم، و رسول اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم بین من و عایشه می خوابید. رسول اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم صبح بیدار شد برای نماز شب خواندن و من خوابیده بودم و رسول اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم آمد این لحاف را بین من و عایشه فاصله گذاشت و جمع کرد تا فاصله باشد بین من و عایشه.
همچنین در روایتی در من لا یحضره الفقیه آمده: اذا وجد الرجل و امراة في اللحاف جلدا مأة جلدة. (من لا یحضره الفقیه جلد٤ صفحه٢٣)- اگر یک مردی و یک زنی را زیر یک لحاف بیابند، باید به آنها صد شلّاق بزنند.
شخصی به استناد روایت بالا و همچنین قول عثمان الخمیس (از سران وهّابیّت) بیان داشته: شیعه نسبت به ناموس رسول اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم ادب را رعایت نمی‌کند. لطفا در خصوص این روایات توضیح بفرمایید.
جواب- این روایت در کتاب الإحتجاج و بحار الأنوار از کتاب سلیم، و در برخی از نسخه‌های کتاب سلیم و نه در همه آنها نقل شده و در همه به ارسال آمده است، و با این‌که کتاب شریف سلیم بن قیس هلالی از اصول شیعه می‌باشد و حاوی اسرار آل‌محمّد صلوات الله و سلامه علیهم أجمعین است لکن به این معنی نیست که هر حدیث و روایتی در آن باشد کاملا صحیح است و قابل بررسی و تحقیق نباشد.
و به آنان که خود را به دروغ و نیرنگ مدافع ناموس رسول‌الله صلّی الله علیه و آله و سلّم معرفی می‌نمایند می‌گوییم: آیا کتاب‌های خودتان را با دقّت مطالعه نموده‌اید و از آنها کتاب مستدرک الصحیحین حاکم نیشابوری را که در جلد ٣ صفحه٤١٠ و در چاپ دیگری به تحقیق یوسف مرعشلی صفحه٣٦٤ در مناقب زبیر بن العوام از عبد الله بن الزبیر از پدرش زبیر نقل می کند که گفت:
أرسلني رسول‌الله (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) في غداة باردة فأتيته وهو مع بعض نسائه في لحافه فأدخلني في اللحاف فصرنا ثلاثة
رسول‌الله صلّى الله عليه و آله و سلّم در صبحگاه سردی مرا فرستاد پس او را آمدم و او با برخی از زنان خود در لحافش بود پس مرا داخل در لحاف کرد پس سه تن شدیم.
و حاکم پس از نقل این خبر می‌نویسد:
هذا حديث صحيح الإسناد و لم يخرّجاه.
این حدیث صحیح السّند است و بخاری و مسلم آن‌را در کتاب‌های صحیح خود نیاورده‌اند.
و ذهبی نیز در کتاب تلخیص خود می‌نویسد که صحیح است.
برخی دیگر از منابع خبر زبیر بدین قرار است: كتاب السّنّة- عمرو بن أبی عاصم ص۵۹۷ ح۱۳۹۴، تاريخ مدينة دمشق- ابن عساكر: ج٨١ ص٣٩٢ و ٣٩٣، مجمع الزّوائد- الهيثمی: ج٩ ص١٥١، الكامل- عبد الله بن عدي: ج١ ص٣٣٤ و سبل الهدى و الرّشاد: ج٧ ص٣٥٧.
پس لعنت حضرت الله جلّ جلاله بر ناصبی‌های ناکثی باد که به دروغ چنین اخباری را ساخته‌اند تا توهینی بر رسول‌الله با غیرت‌ترین فرد عالم خلقت زده باشند، و لعنت‌های بی پایان نثار کسانی باشد که روایت آن ناصبی‌ها و ناکثین را تصحیح نموده‌اند، و لعنت خداوند تعالی بر ناصبی زاده‌هایی باد که برای طعنه بر شیعیان و مدافعان حقیقی حرمت رسول‌الله صلّی الله علیه و آله و سلّم مانند غریق به هر حشیشی تشبّث می‌کنند.
و امّا تکریم قرآن کریم از همسران با تقوای رسول‌الله صلّی الله علیه و آله و سلّم تشریفی است و احترامی برای آنان به جهت انتساب به آن حضرت، البتّه اگر شرایطی که خداوند قرار داده را مراعات کنند:
«يا نِساءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ إِنِ اتَّقَيْتُنَّ فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذي في قَلْبِهِ مَرَضٌ وَ قُلْنَ قَوْلاً مَعْرُوفاً * وَ قَرْنَ في بُيُوتِكُنَّ وَ لا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِلِيَّةِ الْأُولیٰ وَ أَقِمْنَ الصَّلاةَ وَ آتينَ الزَّكاةَ وَ أَطِعْنَ اللهَ وَ رَسُولَهُ».[۱]
اى همسران پيامبر! شما همانند ساير زنان نيستيد در صورتى كه تقوا را پيشه خود سازيد. در هنگام سخن گفتن صداى خود را نازك نكنيد كه بيمار دلان به شما طمع خواهند كرد؛ بنا بر اين سخنی درست (و شایسته) گوييد* و در خانههايتان بمانيد و همانند بىحجابى عصر جاهليت ظاهر نشويد، نماز را برپاداريد و زكات را پرداخت كنيد و خدا و رسول او را اطاعت نماييد.
«وَ إِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلىٰ بَعْضِ أَزْواجِهِ حَديثاً فَلَمّا نَبَّأَتْ بِهِ وَ أَظْهَرَهُ اللهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهُ وَ أَعْرَضَ عَنْ بَعْضٍ فَلَمّا نَبَّأَها بِهِ قالَتْ مَنْ أَنْبَأَكَ هٰذا قالَ نَبَّأَنِيَ الْعَليمُ الْخَبيرُ * إِنْ تَتُوبا إِلَى اللهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُما وَ إِنْ تَظاهَرا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللهَ هُوَ مَوْلاهُ وَ جِبْريلُ وَ صالِحُ الْمُؤْمِنينَ وَ الْمَلائِكَةُ بَعْدَ ذٰلِكَ ظَهيرٌ».[۲]
و آن‌گاه كه پيامبر راز خود را به يكى از همسرانش گفت، او آن‌را فاش كرد و خداوند پيامبرش را از آن آگاه ساخت، بخشى از آن‌را بر او گفت و از گفتن بخش ديگر خوددارى نمود. وقتى پيامبر همسرش را از آن با خبر كرد گفت: چه كسى تو را از اين مطلب با خبر ساخت؟ فرمود: خداى آگاه و دانا مرا با خبر ساخت* شما دو زن از كرده خود توبه كنيد؛ زيرا دل‌هايتان منحرف گشته است و اگر بر ضد پيامبر متحد شويد، خداوند ياور اوست همچنين جبرئيل و مؤمنان شايسته ياور اويند و فرشتگان بعد از آنان، پشتيبان او مىباشند.
***
[۱] – سوره (۳۳) الأحزاب آیه٣٣ و ٣٤.
[۲] – سوره (۶۶) التحريم آیه٤ و ٥.
حضرت آیت الله شیخ حیدر تربتی کربلائی
