حکم شرعی إقامه نماز قبل از طلوع و قبل از غروب خورشید

نماز

سؤال- آیا نماز خواندن قبل از طلوع آفتاب و قبل از غروب جائز است؟

جواب –  یکی از شیعیان در نامه‌ای به ساحت مقدّس امام زمان سلام الله علیه و عجّل الله فرجه توسط یکی از سفراء حضرت این سؤال را کرد و حضرت در توقیعی جواب داده‌اند:

«وَ أَمّا ما سَأَلْتَ عَنْهُ مِنَ الصَّلاةِ عِنْدَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ عِنْدَ غُرُوبِها، فَلَئِنْ كانَ كَما يَقُولُ النّاسُ إِنَّ الشَّمْسَ تَطْلُعُ بَيْنَ قَرْنَيْ شَيْطانٍ وَ تَغْرُبُ بَيْنَ قَرْنَيْ شَيْطانٍ فَما أُرْغِمَ أَنْفُ الشَّيْطانِ بِشَيْ‏ءٍ أَفْضَلَ مِنَ الصَّلاةِ فَصَلِّها وَ أَرْغِمْ أَنْفَ الشَّيْطانِ»‏.[۱]

 امّا آن‌چه درباره نماز در هنگام طلوع آفتاب و غروب آفتاب پرسیدی، اگر آن چه سنّيان روايت كرده‏اند راست باشد كه آفتاب در ميان دو شاخ شيطان طلوع می‌کند و در ميان دو شاخ شيطان فرو می‌رود، در نتیجه هيچ چيز بينى شيطان را به خاک نمى‏مالد كه بهتر از نماز باشد، پس در اين دو وقت نماز كن و بينى شيطان را به خاک بمال.

و در موثق از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه وارد شده است‌كه آن حضرت از نماز هنگام طلوع آفتاب و هنگام غروب آفتاب نهى فرمودند زيرا كه آفتاب ميان دو قرن یک شیطان طلوع می‌کند و میان دو شاخ شيطانى فرو مى‏رود يعنى در وقت غروب ميان دو شاخ شيطانى دیگر فرو مى‏رود غير شيطان صباح.[۲]

محمّد تقی مجلسی می‌نویسد: و مرفوعاً منقولست‌كه شخصى به آن حضرت صلوات اللَّه عليه عرض نمود كه: حديثى از حضرت امام محمّد باقر صلوات اللَّه عليه به ما رسيده كه آفتاب طالع مى‏شود ميان دو قرن شيطان فرمودند: بلى به درستى كه ابليس تختى ميان آسمان و زمين مى‏گذارد و چون آفتاب طالع مى‏شود و آفتاب پرستان سجده آفتاب مى‏كنند ابليس به شياطين تابعين خود مى‏گويد كه: اين‌ها سجده من مى‏كنند و چون بنى آدم نيز در اين وقت نماز كنند به اتباع خود مى‏گويد كه اين‌ها نيز سجده من مى‏كنند. يعنى در وقت طلوع اهل مغرب رو به مشرق مى‏كنند و نماز مى‏كنند مى‏گويد كه اين‌ها سجده من مى‏كنند و در وقت غروب اهل مشرق رو به مغرب مى‏كنند به ايشان مى‏گويد كه سجده من مى‏كنند يا مطلقاً. و بر مضمون نهى از نماز چند روايت ديگر وارد شده است و بنا بر اين دو قرن شيطان ميان دو شاخ او خواهد بود يا آن كه آفتاب از پشت سر او طالع مى‏شود چون دو طرف سر را نيز قرنين مى‏گويند. و جمعى چنين گفته‏اند كه مراد از دو قرن دو لشكر شيطانست يكى شياطين كه سجده او مى‏كنند صريحا يا اطاعت او مى‏كنند پس گويا او را سجده مى‏كنند و لشكر ديگر بنى آدم است كه ايشان را گمراه كرده است كه سجده آفتاب مى‏كنند چنانكه الحال نيز مقرّر است در هند كه هندويان در وقت طلوع سجده آفتاب مى‏كنند و ممكن است كه مراد اطاعت باشد به اين‌كه چون روز مى‏شود بنى آدم و شياطين همه بندگى شيطان مى‏كنند چنان‌كه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه: آيا عهد نكردم با شما كه عبادت شيطان مكنيد كه او دشمن هويداى شماست و مرا عبادت كنيد، يعنى من دوست شمایم.‏ ليكن جمعى از استادان ما كه در فهرست نام ايشان را برده است و هر مرتبه كه ايشان را ياد مى‏كند رضى اللَّه عنه مى‏گويد با آن‌كه از مشايخ اجازه‏اند و كتاب اسدى نزد او بوده است و مشايخ از اسدى روايت كرده‏اند و او از جمله نوّاب است يعنى در زمان غيبت صغرى اگر كسى كارى به حضرت صاحب الأمر صلوات اللَّه عليه داشت در رى به او عرض مى‏كردند و او عرض مى‏نمود به نايبان آن حضرت صلوات اللَّه عليه و عمده نوّاب آن حضرت در عرض هفتاد و چند سال چهار كس بودند. اول عثمان بود و بعد از او محّمد بود كه حضرت امام حسن عسكرى علیه السّلام توثيق ايشان فرموده‏اند و نيابت را قريب به پنجاه سال اين پدر و پسر داشتند و معجزات بسيار بر دست ايشان ظاهر مى‏شد و بعد از وفات محمّد، حسين بن روح نايب بود و بعد از او علىّ بن محمّد سمرى و در سنه تناثر نجوم علىّ ابن بابويه فوت شد و محّمد بن يعقوب كلينى و سمرى و غير ايشان از فضلاى شيعه. و بعد از سمرى غيبت كبرى شد و اسدى عریضه نوشت در مسائل بسيار كه عَمْرى از حضرت صاحب الأمر صلوات اللَّه عليه بپرسد جواب هر مسأله را در تحت آن نوشته بودند و اين مسأله را چنين نوشته بود كه: امّا آن‌چه سؤال كرده از نماز نزد طلوع آفتاب و نزد غروب آفتاب پس اگر راست باشد آن چه سنّيان روايت كرده‏اند كه آفتاب طالع مى‏شود در ميان دو قرن شيطان و فرو مى‏رود ميان دو قرن شيطان پس هيچ چيز بينى شيطان را بر خاك نمى‏مالد كه بهتر از نماز باشد پس در اين دو وقت نماز كن و بينى شيطان را بر خاك مال و از اين حديث صحيح ظاهر مى‏شود كه اصل اين حديث افتراست.

«نتیجه» إقامه نماز در دو وقت ۱- قبل از طلوع خورشید ۲- قبل از غروب خورشید بنابر این‌که آن چند روایت مطابق فتوای پیروان أصحاب سقیفه ملعونه است و بعید نیست که معصوم تقیّه فرموده باشد چنان‌که شیخ طوسی علیه الرّحمه فرموده است، و در توقیع از جانب اعلیحضرت ولیّ عصر عجّل اللّه فرجه الشریف آن حضرت به جواز إقامه نماز در این دو وقت حکم  فرموده‌اند بنابر این اشکالی ندارد و جایز خواهد بود،  واللّه العالم.


[۱] – من لا يحضره الفقيه: ج۱ص۴۹۸ح۱۴۲۷- و قد روي نهي عن الصّلاة عند طلوع الشّمس و عند غروبها لأنّ الشّمس تطلع‏ بين‏ قرني‏ شيطان‏ و تغرب بين قرني شيطان‏ إلّا أنّه روى لي جماعة من مشايخنا عن أبي الحسين محمّد بن جعفر الأسديّ رضي الله عنه أنّه ورد عليه فيما ورد من جواب مسائله من محمّد بن عثمان العمريّ قدّس الله روحه‏‏:.

[۲]– ترجمه حدیث در لوامع صاحبقرانى مشهور به شرح فارسی فقيه: ج۵ ص۲۱۸٫


حضرت آیت الله شیخ حیدر تربتی کربلائی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *